پاراگانگلیوم ژوگولر

پاراگانگلیوم ژوگولر
دکترمیرمحمد جلالی

پاراگانگلیوم ژوگولر شایعترین تومور فورامن ژوگولر است. ماهیت این تومور و مجاورت نزدیک آن به ساختما نهای عصبی عروقی مانند اعصاب کرانیال تحتانی و شریان کاروتید داخلی سبب می شود که درمان پاراگانگلیوم ژوگولر چالش برانگیز باشد. علایم و نشان ههای پاراگانگلیوم ژوگولر بسته به رفتار تومور و وسعت بیماری متفاوت است. اگرچه این تومور به ندرت متاستاز می دهد، موارد دوطرفه در 2 – 1 درصد موارد مشاهده می شود. همچنین در 30 – 10 درصد موارد این بیماری فامیلیال می باشد. اگرچه همه پاراگانگلیوم ها کاتکل آمین ترشح می کنند در کمتر از 4% آنها علایم بالینی دیده می شود. یکی از مسایل مهم در برخورد با این تومور نحوه ارزیابی ترشح کاتکل آمین و ارزیابی کاروتید داخلی قبل از عمل جراحی است. همچنین اپروچ به عصب فاسیال در موقع عمل جراحی و توانبخشی عصب مذکور از نکات مهم در این بیماری است.در حال حاضر هیچ توافقی در مورد درمان این تومور وجود ندارد. بعضی مراکز در اکثر موارد درمان جراحی را توصیه می کنند. درحالیکه سایر مراکز اغلب از رادیوسرجری استفاده می کنند. با پیشرفت روش های تصویرنگاری و تکنی کهای رادیوتراپی و درک بهتر پاتولوژی بیماری پاردایم تمایل به سوی اقدامات کنسرواتیو و اولویت به حفظ عملکرد اعصاب کرانیال و بهبود کیفیت زندگی نسبت به از بین بردن بیماری در حال رخ دادن است